COS PÉS FRÍOS

Tivemos a sorte de coñecer a Malina a personaxe do conto:
"Malina pies fríos" unha historia ambientada no Polo Norte cun final moi cálido e acolledor. 
E falando de pés...
Lembrámonos de que o ano pasado debuxaramos a pegada dos nosos zapatos e apuntaramos o seu número e comparándoos cos de este curso comprobamos que nos medraron a todos e a todas os pés.

Ademais quixemos experimentar con pintura o que sinte Malina cando ten os pés fríos e despois como pasan a estar quentiños.
Concienciámnos tamén da importancia que teñen os pés nas nosas vidas e que ás veces olvidámonos de todos os esforzos que teñen que facer día a día, entón decidimos mimalos dándolle un baño en auga quentiña e unha masaxe... Que relaxados nos quedaron!!!

En relación co Polo Norte lemos nos libros informativos que temos na clase sobre os Icebergs, bloques de xeo que se desprenden dos galciares e que flotan no mar, como proveñen dos glaciares son de auga doce. Despois de ler toda a información e ecribila, decidimos facer un experimento moi curioso.

Para levalo a cabo precisamos ovos, sal e auga. Antes de realizar o experimento vimos as diferenzas entre o sabor de auga doce e de auga salgada. 

Velaquí  vos deixamos unha pequena mostra do noso experimento:

NA BUSCA DE INFORMACIÓN

Despois de respostar ás preguntas:

Que sabedes sobre o Polo Norte?
Que queredes saber sobre o Polo Norte? 

Comezamos o proceso de busca de información: buscamos nos libros que nos trouxo Branca e nos que nos trouxeron as familias. Pero quixemos buscar tamén na Biblioteca do noso centro, alí vimos a diferencia que hai entre os libros de ficción e os libros informativos e indagamos en que apartado da CDU deberíamos buscar para atopar libros nos que se falase sobre o Polo Norte.
Finalmente chegamos á conclusión que tiñamos que mirar no apartado 5 Ciencias exactas e da natureza.

O NOSO RECUNCHO

As nosas ansias por aprender sobre a terra de Branca levounos a escribirlle unha nota as nosas familias para buscar máis información, con todo o que aportaron montamos o noso propio recuncho do Polo Norte. 

Familiaaaaasss moitas grazas por axudarnos!!!

EXPERIMENTANDO

Despois das vacacións de Nadal quixemos seguir experimentando coas dúas esferas de xeo que deixaramos no conxelador... E se botamos as dúas esferas nunha pota e as quentamos na cociña? que pasará?

Comparamos o que lle aconteceu ás esferas de xeo co que está a pasar nas terras de Branca , o planeta terra quéntase irremediablemente e Branquiña vai quedar sen casa, iso prodúcenos moita tristeza... pero seguro que atopamos unha solución!!! non nos daremos por vencidos/as!!!

UN CILINDRO DE XEO

E como non!!! quixemos repetir experiencia!!!Fixemos dúas esferas máis con globos e quixemos probar outra cousa ... que pasaría se fixesemos o mesmo pero nun bote que tiñamos na clase con forma cilíndrica? Isto foi o que pasou...

O RESULTADO

Despois de conseguir encher o globo con auga só quedaba metelo nun conxelador, entón decidimos desplazarnos á sala de profesores/as onde hai un e deixámolo alí un día.
 Ao día seguinte volvemos ao conxelador e mirade cal foi o resultado....

Agora xa só quedaba ver o que pasaría se deixábamos a nosa esfera de xeo fóra do conxelador....

Isto deunos pé a falar do que era o estado sólido e do que era o estado líquido e como é o proceso de desconxelación, ademais establecemos unha comparativa co que desgraciadamente está pasando nos Polos.

ESFERAS DE XEO

Na carta, Branca contounos que é amiga de Fidalgo, a nosa mascota da Biblioteca, e que se coñeceron nunha das viaxes que fixo o noso trasno ao Polo Norte. Na carta ademais Branca transmitiunos a súa crecente preocupación polo quentamento do planeta terra, cada vez que sube a temperatura os Polos derrétense, e pídenos axuda para buscar solucións.

Ademais propúxonos xogar e experimentar facendo esferas de xeo, para iso precisábamos encher un globo con cousiñas de outono (follas, landras, millo...) despois encher o globo de auga e metelo no conxelador e agardar ao día seguinte para ver o resultado e así o fixemos...

Pero algo non funcionaba ao introducir as follas, millo e as landras e despois encher o globo de auga a auga non entraba no globo mmmm..... entón tivemos que buscar unha solución e despois de moito pensar encendeusenos a bombilla... e se lle damos co inchador de globos da profe despois de introducir as cousiñas de outono? Ese día Aitana era a encargada e púxose mans á obra...

Logo de inchar o globo había que probar algo moi difícil: introducir a boca do globo dentro dunha botella de auga para darlle despois a volta e que quedara o globo cheo de auga!

Demos coa solución!!! Posteriormente reflexionamos sobre o acontecido e chegamos á conclusión de que o aire realmente ocupa lugar, ao inflar o globo éste encheuse de aire e por iso despois puidemos ocupar o espazo con auga!

UN CORREO URXENTE

Despois desta inesperada visita e de recibir este fermosísimo agasallo, plantexousenos unha pequena incógnita.... se o xacinto, tal e como nos explicaron os nosos compañeiros e compañeiras de  5 anos, é unha planta de inverno soportaría as duras condicións do Polo Norte??? Ahhhh!!! Agardade que non sabedes porque falamos do Polo Norte, non? Pois claro e que estivemos tan liados e liadas na clase que non nos dou tempo  a publicar todo o que nos aconteceu.... imos comezar polo principio!!!

Todo comezou no mes de Decembro do pasado ano 2019, en plena euforia pola proximidade das datas de Nadal,sabendo que Papá Noel comeza a preparar a súa conta atrás para posteriormente repartir os agasallos. E falando de Papá Noel... preguntámonos e onde vivirá? teñen que ser unhas terras moi lonxanas e sobre todo moi xélidas!!!

Un día durante o transcurso da asemblea alguén chamou á nosa porta, era Alberto o noso conserxe cun paquete na man!!! explicounos que viñera un paquete para nós por correo urxente!!!

Era todo un misterio que debíamos resolver....

Plantexámonos hipoteses do que podería ser, despois movemos a caixa para ver que pasaba, escoitamos atentamente por se facía algún tipo de son... Que sería? Sería algo perigoso?

Armámonos de valor e abrimos a caixa... as nosas caras enchéronse de tenrura ao ver  o que era... unha pequena osiña polar!!! Ademais da caixa viñeron uns libros que falaban das  lonxanas terras da nosa amiga Branca, que así se fai preguntarédesvos porque lle sabemos o nome pois porque dentro da caixa había unha carta dirixida á nós.